Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej

Bibliografia plus źródła

W tekście:

  1. ↑ Centralne Archiwum Wojskowe (dalej: CAW), Dziennik Rozporządzeń Ministra Spraw Wojskowych, 1918, nr 8, poz. 155, s. 89; C. Ciesielski, Dekret z 28 listopada 1918 r o utworzeniu Polskiej Marynarki Wojennej, Przegląd Morski 1988, nr 11, s. 17; Idem, Szkolnictwo Marynarki Wojennej w środku latach II Rzeczypospolitej, Warszawa 1974, s. 18; D. Duda, S. Kołaczyński, W. Żurawski, Początki polskiej administracji morskiej, „Nautologia” 1999, nr 2, s. 18
  2. ↑ Edmund Kosiarz, Kraj nad Wisłą Marynarka Wojenna w środku latach 1918-1926, Wojskowy Przegląd Historyczny 1968, nr 4, s. 218; C. Ciesielski, op. cit., s. 18; Edmund Kosiarz, Departament na rzecz Spraw Morskich, jego inicjatywa dodatkowo wydźwięk w środku dziejach Marynarki Wojennej w środku latach 1919-1921, Biuletyn Historyczny Marynarki Wojennej 1963, nr 1, s. 159; D. Duda, S. Kołaczyński, W. Żurawski op. cit., s. 19 - Zakres działań dopiero co powołanego departamentu włączać proch „całokształt zarządzeń plus interesów dotyczących spraw Marynarki Wojennej dodatkowo Handlowej, portów także żeglugi morskiej, Flotylli Rzecznej oraz składu osobowego”
  3. ↑ Edmund Kosiarz, Lechistan Marynarka Wojenna wewnątrz latach 1918-1926, Wojskowy Przegląd Historyczny 1968, nr 4, s. 242
  4. ↑ O. Żukowski, Dwadzieścia lat, Przegląd Morski 1938, nr 11, s. 950
  5. ↑ Edmund Kosiarz, Lechistan Marynarka Wojenna wewnątrz latach 1918-1926, Wojskowy Przegląd Historyczny 1968, nr 4, s. 244
  6. ↑ większość danych hydrograficznych, ze względu na pozbawienie polskich opracowań kartograficznych, pozyskiwano z ówczesnych niemieckich map morskich obejmujących obszar wodny Zatoki Gdańskiej także Zatoki Puckiej; w większości wypadków wykorzystywano do tego celu niemiecką mapę nr 29 opracowaną do wnętrza skali 1:75000
  7. ↑ J. Wereszczyński, Opis inwentaryzacyjny polskich map morskich plus pomocniczych wydawnictw nawigacyjnych z okresu 1919–1939, Łódź 1965, (Biblioteka Naukowa AMW, maszynopis, sygn. 39464/S), s. 1. Rozporządzenie to określało rysunek dodatkowo proces granic wód terytorialnych plus wewnętrznych również definiowało granice polskiego obszaru celnego również wód pasa przyległego, do wnętrza którym przysługiwało wykonywanie praw zwierzchniczych w środku zakresie obrony wybrzeża
  8. ↑ Józef Unrug – urodzony 7 października 1884 wewnątrz Brandenburgu poniżej Berlinem, ukończył Oficerską Szkołę Morską do wnętrza Mürwick plus Oficerską Szkołę Podwodnego Pływania, w środku okresie I wojny światowej służył na okrętach podwodnych, w środku lipcu 1919 przybył do Polski plus wstąpił do Polskiej Marynarki Wojennej, pracował wewnątrz DSM, tworzył Urząd Hydrograficzny MW w środku Gdańsku, od chwili września 1920 pełnił obowiązki na kierowniczych stanowiskach wewnątrz MW (na podstawie J. K. Sawicki, Kadry Morskie Rzeczypospolitej, Tom II, Lechistan Marynarka Wojenna, odsetek I. Korpus oficerów 1918-1947, Gdynia 1996, s. 454, 455.)
  9. ↑ R. Mielczarek, Z dziejów administracji morskiej wewnątrz latach 1920-1922 (Urząd Hydrograficzny Marynarki Wojennej. Urząd na rzecz Rozbitków), Nautologia 1994, nr 3, s. 9; H. Nitner, 75. lat Hydrografii Marynarki Wojennej (okres przedwojenny), Przegląd Morski 1995, nr 4, s. 19
  10. ↑ [Edmund Kosiarz]], Departament na rzecz Spraw Morskich, jego inicjatywa plus istota do wnętrza dziejach Marynarki Wojennej w środku latach 1919-1921, Biuletyn Historyczny Marynarki Wojennej 1963, nr 1, s. 185; R. Mielczarek, op. cit., s. 9
  11. ↑ H. Nitner, op. cit., s. 19; A. Banachowicz, H. Nitner, Zarys dziejów okrętów hydrograficznych PMW 1918-1939, Nautologia 1993, nr 4, s. 18; Przegląd Morski 1994, nr 1, s. 66; D. Duda, ORP Pomorzanin, Przegląd Morski 1999, nr 2, s. 78; R. Mielczarek, op. cit., s. 10; Edmund Kosiarz, Departament na rzecz Spraw Morskich, jego realizacja oraz znaczenie wewnątrz dziejach Marynarki Wojennej w środku latach 1919-1921, Biuletyn Historyczny Marynarki Wojennej 1963, nr 1, s. 185; Wybrane wydarzenia rocznicowe wewnątrz Marynarce Wojennej, Przegląd Morski 1998, nr 5, s. 3.
  12. ↑ R. Mielczarek, op. cit., s. 10; Z. Kopacz, W. Morgaś, Wł. Kierzkowski, H. Nitner, Powstanie Urzędu Hydrograficznego Marynarki Wojennej, Nautologia 1999, nr 2, s. 30; R. Mielczarek, D. Duda, Puck w charakterze medium ratownictwa morskiego (1920-1928), (w:) Puck do wnętrza latach dwudziestych XX wieku, Puck 2001, s. 10
  13. ↑ Cz. Szydłowski, Pomorzanin. Nasz największej rangi okręt. Z marynarskich wspomnień, Morze 1959, nr 3, s. 26; R. Mielczarek, op. cit., s. 10
  14. ↑ por. mar. Jerzy Rychłowski-Nałęcz ur. 19 lutego 1897 wewnątrz Poznaniu, wywodził się z niemieckiej marynarki wojennej, w środku której uzyskał specjalności oficera nawigatora plus lotnika morskiego, wewnątrz marcu 1920 został wyznaczony pierwszym dowódcą ORP Pomorzanin, komenda to sprawował do 15 czerwca 1920 (na podstawie J. K. Sawicki, op. cit., s. 427; R. Mielczarek, op. cit., s. 11.)
  15. ↑ J. Wereszczyński, Historia polskiej hydrografii, Biblioteka Naukowa AMW, sygn. MF/590, s. 4; J. K. Sawicki, op. cit., s. 446
  16. ↑ R. Mielczarek, op. cit., s. 10
  17. ↑ Tadeusz Bramiński – ur. 4 listopada 1875 do wnętrza Rogowie, kwalifikacje zawodowe zdobywał w środku niemieckiej marynarce wojennej, pośród innymi na okrętach hydrograficznych, od momentu 6 marca 1920 w środku Wojsku Polskim, w pierwszej chwili wewnątrz DSM, od tego czasu wewnątrz służbie hydrograficznej MW jak mózg ORP Pomorzanin także kierownik BHMW, po odejściu ze służby do wnętrza 1926 pracował do wnętrza na statkach cywilnych plus w środku Towarzystwie Żegluga Polska, zmarł wewnątrz marcu 1943 do wnętrza obozie Stutthof, wewnątrz którym był przetrzymywany jak pozbawiony wolności polityczny. (na podstawie J. K. Sawicki, op. cit., s. 314.)
  18. ↑ przytoczenie za: R. Mielczarek, Kmdr ppor. Tadeusz Bramiński – oficer hydrografii Marynarki Wojennej – zatrudniony Towarzystwa Żegluga Rzeczpospolita Polska w środku Gdyni. (w:) J. Przybylski (red.), Marynarka Wojenna w środku dziejach Gdyni, Gdynia 1996, s. 122
  19. ↑ R. Mielczarek, Z dziejów budowy portu wojennego wewnątrz Gdyni. Memoriał kpt. mar. Józefa Unruga z 19 czerwca 1920 r., Przegląd Morski 1998, nr 11, s. 28
  20. ↑ Z. Machaliński, Józef Unrug najwyższy naczelnik Polskiego Urzędu Hydrograficznego w środku Gdańsku (XII 1919 - VIII 1920), Biuletyn Hydrograficzny 2000, emisja okolicznościowe, s. 4. Z dniem 23 września 1920 r. kpt. mar. J. Unrugowi powierzono pełnienie obowiązków szefa sztabu Dowództwa Wybrzeża Morskiego
  21. ↑ CAW, rejestr Oddz. Mar. Woj., sygn. I.328.1.2. Rozkazy dzienne Dowództwa Floty 1922 r. (dalej: sygn. I.328.1.2.). Rozkaz Dowództwa Floty nr 9 z 18 stycznia 1922 r.; A. Reyman, Pomiary morskie, Wiadomości Służby Geograficznej 1927, nr 4, s. 383
  22. ↑ tym czasie kpt. mar. Tadeusz Bramiński etatowo pełnił funkcję komendanta ORP Pomorzanin, wypada tutaj także wspomnieć, że de facto w takim razie posiadał wysokość kapitan – porucznik marynarki, co wynikało z przyjętego w takim przypadku podziału stopni marynarskich na grupę poruczników (oficerów młodszych) także komandorów (oficerów starszych).
  23. ↑ CAW, rejestr KMW, sygn. I.300.21.25. Sprawy budżetowe, budżet służby hydrograficznej Dowództwa Wybrzeża Morskiego. Pismo nr 86/21. Sumę 773 000 marek niemieckich również 700 000 marek polskich przeznaczono na zakup materiałów typu woda, paliwo na rzecz ORP Pomorzanin, renowacja baterii akumulatorów na Rozewiu, zakup gazu na rzecz latarni morskiej na Oksywiu, reperacja pław plus znaków, na zakup map oraz książek nawigacyjnych również niezbędnych instrumentów nawigacyjnych na rzecz 15 jednostek.
  24. ↑ R. Mielczarek, Z dziejów administracji morskiej wewnątrz latach 1920-1922 (Urząd Hydrograficzny Marynarki Wojennej. Urząd na rzecz Rozbitków), Nautologia 1994, nr 3, s. 13; Z. Kopacz, W. Morgaś, Wł. Kierzkowski, H. Nitner, op. cit., s. 30
  25. ↑ wiodący prym kawałek Wiadomości Żeglarskich ukazał się na wiosnę 1920 po wystawieniu nowego oznakowania nawigacyjnego w środku Osłoninie, Wiadomości Żeglarskie dawny wydawane do wnętrza języku polskim również francuskim
  26. ↑ R. Mielczarek, Z dziejów administracji morskiej wewnątrz latach 1920-1922 (Urząd Hydrograficzny Marynarki Wojennej. Urząd na rzecz Rozbitków), Nautologia 1994, nr 3, s. 13
  27. ↑ CAW, sygn. I.328.1.2. Rozkaz Dowództwa Floty nr 13 z 26 stycznia 1922 r. Dnia 19 stycznia 1922 r. zostały przejęte wobec wierchuszka Ministerstwa Przemysłu również Handlu latarnie morskie: Rożywie, Jastarnia, Hel, Oksywie dodatkowo bakany świetlne w środku Osłoninie, maszty sygnałowe w środku Helu, Jastarni, Chałupach, Kuźnicy, Chłopowie, Karwi, Oksywiu. (zachowano oryginalną pisownię)
  28. ↑ CAW, sygn. I.328.1.2. Rozkaz Dowództwa Floty nr 30 z 1 marca 1922 polecający udzielić Urzędowi Marynarki Handlowej Ministerstwa Przemysłu także Handlu ORP Pomorzanin przy jego starą nazwą Wotan. Rozkaz Dowództwa Floty nr 32 z 4 marca 1922 r. o spuszczeniu bandery MW również wyokrętowaniu dotychczasowej załogi; J. Kłossowski, Wspomnienia z Marynarki Wojennej, Warszawa 1970, s. 194; Z. Kopacz, W. Morgaś, Wł. Kierzkowski, H. Nitner, op. cit., s. 31
  29. ↑ sprawy te dotyczyły wśród innymi: organizacji przewozu morskiego na rzecz potrzeb państwa, organizacji służby pilotowej także administracyjno-policyjnej na polskich wodach morskich, utrzymywania dodatkowo ochrony znaków brzegowych plus latarń morskich, zbierania danych nt. oczekiwanego ruchu statków, budowy morskich portów handlowych, nadzoru dodatkowo eksploatacji portów handlowych również ich urządzeń itp.
  30. ↑ D. Nawrot, Polityka kadrowa Kierownictwa Marynarki Wojennej w środku latach 1918–1939, Nautologia 2002, nr 1-2 (138), s. 4
  31. ↑ CAW, sygn. I.328.1.2. Rozkaz Dowództwa Wybrzeża Morskiego nr 8 z 18 stycznia 1922
  32. ↑ CAW, sygn. I.328.1.2. Rozkaz utajniony Dowództwa Floty nr 23 z 2 czerwca 1922
  33. ↑ Jerzy Kłossowski, op. cit., s. 189
  34. ↑ CAW, sygn. I.328.1.2. Rozkaz Dowództwa Floty nr 64 z 8 maja 1922
  35. ↑ CAW, sygn. I.328.1.2. Rozkaz Dowództwa Floty nr 134 z 27 listopada 1922, Jerzy Kłossowski urodzony 19 kwietnia 1893 w środku Kielcach, w ciągu I wojny światowej pływał pan na okrętach carskiej Floty Bałtyckiej, natomiast od tego czasu został przeniesiony do Szkoły Lotnictwa Morskiego do wnętrza Baku. Po zakończeniu I wojny światowej Jerzy Kłossowski wrócił do kraju do wnętrza listopadzie 1919 także brał zajęty wkład wewnątrz odbudowie Marynarki Wojennej w środku Modlinie oraz Pucku wewnątrz latach 1920-1921, w środku 1922 ukończył wyższe szkoła główna specjalistyczne we francuskiej służbie hydrograficznej (Service Hydrographique de la Marine) również po powrocie do kraju objął urząd szefa Biura Hydrograficznego Marynarki Wojennej, łącząc je do wnętrza późniejszym okresie z funkcją dowódcy ORP Pomorzanin, stworzył podwaliny przy nowoczesną organizację polskiej hydrografii morskiej, 1 lipca 1925 Jerzy Kłossowski przeniesiony został do Kierownictwa Marynarki Wojennej, po II wojnie światowej do 1950 pełnił kierownicze funkcje do wnętrza organach dowodzenia MW. (na podstawie J. K. Sawicki, op. cit., s. 357, 358.)
  36. ↑ Jerzy Kłossowski, op. cit., s. 204. Powodem przeniesienia siedziby był okoliczność zgłoszenia się faktycznego właściciela willi, do wnętrza której jak dotąd znajdowały się pomieszczenia BHMW plus najprawdopodobniej wypowiedzenia na wskroś niego najmu.
  37. ↑ CAW, sygn. I.328.1.2. Rozkaz Dowództwa Floty nr 52 z 6 kwietnia 1922 r. chor. mar. J. Kopiec, który do tej pory zajmował to urząd został przeniesiony do „Kompanji Garnizonowej Portu Wojennego Puck”
  38. ↑ CAW, sygn. I.328.1.2. Rozkaz Dowództwa Floty nr 13 z 4 lutego 1923 r. Ludwikowi Ciszewskiemu przydzielono robota do tej pory zajmowany na wskroś chor. mar. J. Laskowskiego, który został przeniesiony na posada oficera placu Gdynia pozostając w środku dyspozycji szefa BHMW, Ludwik Ciszewski był oficerem liniowym przeniesionym do BHMW z Flotylli Pińskiej dodatkowo nie znającym się na hydrografii, toteż Jerzy Kłossowski traktował go jak swojego pomocnika w środku sprawach związanych z nawigacją, Ludwik Ciszewski odszedł z BHMW dodatkowo został lojalny do dyspozycji dowódcy Dyonu Torpedowców na podstawie Rozkazu Dowództwa Floty nr 9 z 4 lutego 1924
  39. ↑ CAW, sygn. I.328.1.2. Rozkaz Dowództwa Floty nr 39 z 5 maja 1923, Władysław Morzycki – por. żeglugi wielkiej, wychowanek Państwowej Szkoły Morskiej, pływał na statkach handlowych, po zderzeniu się z kutrem rybackim, modny zbyt winnego również czasowo odsunięty od czasu pływania, do wnętrza BHMW pierwotnie zajął się sprawami instrumentów nawigacyjnych wykorzystywanymi do wnętrza MW, natomiast odtąd sprawował funkcję kierownika Wydziału Kartograficznego, zmarł 23 stycznia 1937 (na podstawie CAW, t. KMW nr 54, s. 8. Rozkaz KMW nr 7 z 9 lutego 1937 r.; Jerzy Kłossowski, op. cit., s. 214.)
  40. ↑ Jerzy Kłossowski, op. cit., s. 200
  41. ↑ CAW, rejestr KMW, sygn. I.300.21.412., s. 2. Memoriał wewnątrz sprawie Służby Hydrograficznej Morskiej
  42. ↑ Ibidem, s. 5
  43. ↑ Ibidem, s. 33. Statut Morskiego Biura Hydrograficznego
  44. ↑ Ibidem, dokument nr 1591 z 29 marca 1923, wewnątrz piśmie tym jest pośród innymi fraza napisane wskroś J. Świrskiego (...) Jestem niesprzyjający lokowaniu biura hydrograficznego w środku Gdańsku; Jerzy Kłossowski podaje prawdopodobną przyczynę pisząc, że Komandor Świrski nader uważny przy względem swego prestiżu, nie mógł się pojednać z myślą, że wśród podległych mu jednostek znajdzie się okręt, chociaż mały, tymczasem powyżej którym nie będzie wykonywać władzy. Jerzy Kłossowski, op. cit., s. 205.
  45. ↑ CAW, rejestr Oddz. Mar. Woj., sygn. I.328.1.2. Rozkaz Dowództwa Floty nr 66 z 25 lipca 1923, zadania te dotyczyły zakupu, konserwacji dodatkowo reperacji kompasów, ustawiania również zdejmowania kompasów na okręty czyli z nich, określania plus kompensowania dewiacji plus wydawania odpowiednich przepisów oraz instrukcji
  46. ↑ CAW, Rozkazy dzienne szefa KMW nr 3 (dalej: t. KMW nr 3), s. 9. Rozkaz codzienny nr 8 z 14 lutego 1924; CAW, rejestr Oddz. Mar. Woj., sygn. I.328.1.4. Rozkaz Dowództwa Floty nr 3 z 11 stycznia 1924; D. Duda podaje 14 stycznia 1924 r. jak datę wcielenia statku Kaszuba do Marynarki Wojennej, co wobec w górę cytowanego dokumentu jest błędem. D. Duda, op. cit., s. 81
  47. ↑ CAW, rejestr Oddz. Mar. Woj., sygn. I.328.1.4. Rozkazy dzienne Dowództwa Floty 1924 (dalej: sygn. I.328.1.4.), Rozkaz Dowództwa Floty nr 17 z 22 lutego 1924, zrazu okręt ten wraz z całym inwentarzem oraz aktami 13 stycznia 1924 r. oddano do dyspozycji komendanta Portu Wojennego Puck z zamiarem sprawdzenia stanu technicznego jednostki oraz ponownego przystosowania jej do roli okrętu hydrograficznego, prawdopodobne meta czynności sprawdzających nastąpiło tylko naokoło 20 lutego 1924, wskutek tego dyrektywa ten ukazał się zaledwie dwójka dni później, okręt od chwili 1 lutego 1924 przebywał w środku Stoczni Gdańskiej, do wnętrza której prowadzono niezbędne prace remontowe plus modernizacyjne
  48. ↑ CAW, t. KMW nr 3, s. 3. Rozkaz codzienny KMW nr 3 z 14 stycznia 1924 Statut BHMW; Rozkaz powszedni KMW nr 74 z 24 września 1924, zmiany do treści Statutu BHMW wprowadzone zgodnie z rozporządzeniem L. Dz. 790/24 Hydro z 23 września 1924
  49. ↑ KMW nie zawarło wewnątrz swoich dokumentach stwierdzenia typu z dniem .... do wnętrza związku z ustaleniem ostatecznej organizacji instytucji hydrograficznych... unieważnia się przejściowy Statut BHMW oraz na jego obszar ustanawia się .... przyjęto zatem, że zbyt taki mgnienie oka jest dozwolone zaaprobować datę 17 listopada 1924 związaną z wyodrębnieniem „Depo Hydrograficznego ze struktur BHMW”
  50. ↑ CAW, t. KMW nr 3, s. 4. Rozkaz codzienny KMW nr 3 z 14 stycznia 1924, Artykuł IV Statutu BHMW: BHMW pozostaje tymczasowo na terytorium Dowództwa Floty podlegając Dowódcy Floty poniżej względem dyscypliny ogólnej plus spraw lokalowych.
  51. ↑ Ibidem, s. 4. Artykuł V Statutu BHMW: Do chwili wydzielenia z BHMW do dyspozycji lokalnych władz wojenno-morskich na wybrzeżu organu wykonawczego w środku postaci Depo Hydrograficzno-Instrumentalnego na Wybrzeżu (...)
  52. ↑ CAW, t. KMW nr 3, s. 41. Rozkaz powszedni KMW nr 78 z 6 maja 1924 r., pkt.8. Jest w tym miejscu przemowa o tym, że wbrew zmian do wnętrza organizacji służby hydrograficznej włości magnackie BHMW w dalszym ciągu pozostaje wewnątrz Pucku oraz, że do wnętrza związku z tym (...) wszelką korespondencję do BHMW wieść na adres Puck, Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej
  53. ↑ Ibidem, s. 16, pkt. 3 o przejściu okrętu do rezerwy, Rozkaz codzienny KMW nr 37, pkt. 2 z 30 maja 1924 o przejściu okrętu do kampanii czynnej
  54. ↑ Jerzy Kłossowski, op. cit., s. 214
  55. ↑ Kazimierz Śliwerski – ur. 23 marca 1895; wcześniejszy oficer ordynansowy Kazimierza Porębskiego, związany ze służbą okrętową do wnętrza czasie I wojny światowej, do wnętrza grudniu 1922 jak oficer Korpusu Rzeczno–Brzegowego (KRB) został nastawiony na kurs topograficzne do Oficerskiej Szkoły Topograficznej, odkąd grudnia 1924 pracował wewnątrz BHMW na stanowisku kierownika Oddziału Kartograficznego, do wnętrza latach 1927-1928 przebywał we Francji, gdzie odbywał szkoła główna hydrograficzne w środku SHM, w środku latach 1925-1933 był szefem BHMW (na podstawie J. K. Sawicki, op. cit., s. 546.)
  56. ↑ Artur Lotar Reyman – ur. 28 marca 1900, wychowanek Akademii Morskiej w środku Fiume, do wnętrza 1924 po ukończeniu Oficerskiej Szkoły Topograficznej do wnętrza Warszawie, rozpoczął pracę do wnętrza BHMW z początku do wnętrza Depo Hydrograficznym, zaś później w środku Oddziale Pomiarowym-Hydrograficznym, w środku latach 1933-1939 był szefem BHMW, literat licznych artykułów z zakresu kartografii także hydrografii morskiej zamieszczonych w środku „Wiadomościach Służby Geograficznej”, do wnętrza czasie II wojny światowej w pierwszej chwili przebywał na terenie ZSRR, i od tego czasu od czasu 18 maja 1943 w środku Wielkiej Brytanii, pracował w tym miejscu do wnętrza Sztabie MW, nic bardziej błędnego wewnątrz działach nie związanych z hydrografią (na podstawie J. K. Sawicki, op. cit., s. 421.)
  57. ↑ CAW, t. KMW nr 3, s. 16. Rozkaz KMW nr 14 z 6 marca 1924; J. Wereszczyński, Historia polskiej hydrografii, Biblioteka Naukowa AMW, sygn. MF/590, s. 43. Wyciąg o pływaniu z dziennika okrętowego ORP Pomorzanin wystawiony na rzecz Jerzego Kłossowskiego
  58. ↑ promocja na ppor. mar. J. Laskowski uzyskał 1 marca 1923 (w:) CAW, sygn. I.328.1.2. Rozkaz Dowództwa Floty nr 42 z 18 maja 1923
  59. ↑ odkąd chwili rozpoczęcia remontu zostali zaokrętowani bosman Kazimierz Wiśniewski do wnętrza charakterze bosmana okrętowego, bosman Józef Szłapka - kierownika maszyn, bosman Czesław Szydłowski - magazyniera instrumentalnego dodatkowo kierownika grupy pomiarowej, tudzież oprócz kilkunastu podoficerów także marynarzy specjalności pokładowej, sternika, sygnalizacyjnej dodatkowo maszynowej. (w:) J. Wereszczyński, Historia polskiej hydrografii, Biblioteka Naukowa AMW, sygn. MF/590, s. 29
  60. ↑ CAW, t. KMW nr 3, s. 31. Rozkaz KMW nr 22 z 10 kwietnia 1924; E. Pacewicz – ur. 10 marca 1888; pochodził z polskiej rodziny osiadłej do wnętrza Rosji, gdzie ukończył średnie szkoła główna zawodowe oraz hydrograficzne, brał współpraca wewnątrz pomiarach hydrograficznych na Morzu Białym, od momentu 1924 wewnątrz BHMW w charakterze oficer Grupy Pomiarowej, od czasu 1925 do 1928 ośrodek kierujący ORP Pomorzanin, po odejściu z hydrografii pływał w charakterze kpt. ż. w. na wielu statkach pasażerskich. (na podstawie J. K. Sawicki, op. cit., s. 403; Jerzy Kłossowski, op. cit., s. 214.)
  61. ↑ był to szkolenie na rzecz członków załogi ORP Pomorzanin, którzy po jego ukończeniu mieli przyjąć nową zawód wyuczony tzw. miernika floty
  62. ↑ CAW, t. KMW nr 3, s. 21. Rozkaz codzienny KMW nr 18 z 19 marca 1924, wola ta miała na celu skoncentrowanie zakupów identycznych przyrządów do wnętrza jednym resorcie także wypływała z chęci scentralizowania gospodarki materiałowej na rzecz jej łatwiejszego zarządzania również prowadzenia ewentualnej kontroli
  63. ↑ począwszy od momentu września 1924 do wnętrza dokumentach jest przedtem ledwie wykazywana określenie Depo Hydrograficzne na Wybrzeżu zamiast najpierw stosowanej Depo Hydrograficzno-Instrumentalne na Wybrzeżu
  64. ↑ CAW, sygn. I.328.1.4. Rozkaz dowódcy Floty nr 83 z 18 listopada 1924, paragraf 1, dyrektywa ten został opracowany na podstawie rozporządzenia szefa KMW L. Dz. 825/24 Hydro. z 23 września 1924
  65. ↑ Ibidem, paragraf 4
  66. ↑ Ibidem, ustęp 2
  67. ↑ CAW, t. KMW nr 3, s. 19. Rozkaz szefa KMW nr 18 z 19 marca 1924
  68. ↑ CAW, sygn. I.328.1.4. Rozkaz Dowódcy Floty nr 84 z 20 listopada 1924, w dodatku A. Reymana obsadę personalną Depo stanowili: urz. cyw. kontr. VIII st. M. Chłopicki – kartograf, urz. cyw. etat. IX st. Wł. Morzycki – kartograf, urz. cyw. etat. IX st. Walerjan Gutowski – bibliotekarz plus tłumacz, bsm. Cz. Szydłowski – magazynier, koniec Stefan Kwaśniewski – magazynier, bosmat Andrzej Ratajczak – pisarz, st. mar. Eugenjusz Furmanek – ordynans. (zachowano oryginalną pisownię imion)
  69. ↑ CAW, t. Rozkazy dzienne szefa KMW nr 4 (dalej: t. KMW nr 4), s. 6. Rozkaz powszedni KMW nr 6 z 12 stycznia 1925
  70. ↑ wewnątrz modelu francuskim do tej pory istnieje Dyrekcja Służby Hydrograficznej oraz Oceanograficznej Sił Morskich Francji (franc. Direction du Service Hydrographique et Oceanographique de la Marine – SHOM) umiejscowiona wewnątrz Paryżu, podlegająca wprost szefowi Sztabu Dowództwa MW, SHOM posiada swoje oddziały terenowe (tzw. misje hydrograficzne) wewnątrz Breście (MHA), Tulonie (MHM) dodatkowo do wnętrza Papetee na Polinezji Francuskiej (MOP)
  71. ↑ CAW, t. KMW nr 4, s. 83, Rozkaz codzienny KMW nr 66 z 16 czerwca 1925, E. Pacewicz objął obowiązki dowódcy ORP Pomorzanin pełniąc równolegle funkcję także zajmując wcześniejszy etatu kierownika Wydziału Instrumentalnego
  72. ↑ CAW, t. KMW nr 4, s. 85. Rozkaz powszedni KMW nr 68 z 19 czerwca 1925
  73. ↑ Ibidem, s. 85. podpunkt 3. o przesunięciu kmdr. por. Stefana Frankowskiego na etatowe urząd szefa Biura Hydrograficznego, oficer ten do wnętrza tym czasie przebywał na studiach we Francji
  74. ↑ CAW, t. KMW nr 4, s. 123, Rozkaz codzienny KMW nr 104 z 16 września 1925 o przesunięciu kmdr. por. Adama Mohuczego na etatowe urząd szefa Biura Hydrograficznego. Oficer ten wewnątrz tym czasie przebywał na studiach we Francji
  75. ↑ CAW, t. Rozkazy dzienne szefa KMW nr 6 (dalej: t. KMW nr 6), s. 83, Rozkaz codzienny KMW nr 84 z 27 października 1926, wielkość kpt. mar. do wnętrza korpusie rzeczno-brzegowym Kazimierz Śliwerski uzyskał na podstawie rozkazu szefa KMW nr 41 z 4 maja 1926 ze starszeństwem od czasu 1 kwietnia 1926
  76. ↑ CAW, t. Rozkazy dzienne szefa KMW nr 9 (dalej: t. KMW nr 9), s. 20. Rozkaz codzienny KMW nr 20 z 12 marca 1927
  77. ↑ CAW, t. KMW nr 9, s. 31. Rozkaz codzienny KMW nr 31 z 20 kwietnia 1927
  78. ↑ CAW, t. Rozkazy dzienne szefa KMW nr 11 (dalej: t. KMW nr 11). Zarządzenie personalne ministra spraw wojskowych nr 6 z 12 lipca 1928
  79. ↑ CAW, t. KMW nr 9, s. 173. Rozkaz codzienny KMW nr 58 z 16 lipca 1928
  80. ↑ IHB – zostało utworzone przy ostateczność 1921 z siedzibą w środku Monako, jednym z jego zadań było referencja ścisłej również trwałej współpracy między różnymi instytucjami hydrograficznymi państw członkowskich IHB, mającej uzgodnić wysiłki (...) do wnętrza celu uczynienia nawigacji w wyższym stopniu łatwą oraz pewną na wszystkich morzach naszego globu ..., poszukiwania także unifikacji, do wnętrza tryb w największym stopniu możliwy, wszelkich dokumentów hydrograficznych do wnętrza celu uczynienia postępu wewnątrz teorii również praktyce związanej z nauką zwaną Hydrografią (...) – odłamek Statutu IHB przesłanego do BHMW pismem nr 309/3-23 z 21 marca 1923, s. 1
  81. ↑ Henryk Nitner, Początki współpracy międzynarodowej wewnątrz dziedzinie hydrografii morskiej, Przegląd Morski 1995, nr 9, s. 30; A. Łysejko, 70-lecie hydrografii do wnętrza Polsce, Przegląd Morski 1990, nr 2, s. 13. Jerzy Kłossowski nie był wprzódy do wnętrza tym okresie pracownikiem BHMW, jego wkład w środku konferencji wynikał ze znajomości języka francuskiego, kontaktów oraz doświadczeń hydrograficznych zgromadzonych do wnętrza okresie jego szkolenia wewnątrz SHM we Francji do wnętrza latach 1921-1922 oraz w środku okresie podczas gdy był szefem BHMW w środku latach 1922-1925, również z faktu jego pobytu we Francji na studiach operacyjnych w środku Wyższej Szkole Wojennej (Ecole de Guerre Navale) wewnątrz latach 1925-1926
  82. ↑ CAW, t. Rozkazy dzienne szefa KMW nr 15, s. 34. Rozkaz codzienny szefa KMW nr 34 z 11 kwietnia 1929; Termin trwania podróży służbowej: od chwili 11 kwietnia 1929 do 18 maja 1929
  83. ↑ CAW, t. Rozkazy wewnętrzne szefa KMW od czasu 1930 do 1932 nr 19 (dalej: t. KMW nr 19), Rozkaz wewnętrzny szefa KMW nr 12 z 9 kwietnia 1932; wygaśnięcie umowy trwania podróży służbowej: 7-29 kwietnia 1932; poprzedni to nasiadówka III Konferencji IHB
  84. ↑ CAW, t. KMW nr 11. Zarządzenie personalne szefa KMW nr 3 z 25 kwietnia 1929; poprzednio przeniesieniem do BHMW por. mar. I. Pogorzelski zajmował urząd dowódcy ORP Komendant Piłsudski
  85. ↑ Zobacz wcześniejszą notę na ten temat
  86. ↑ CAW, kartoteka KMW, sygn. I.300.21.82, s. 13. Zbiór aktualnych plus uaktualnionych zarządzeń szefa KMW zbyt lata 1926-1932 (dalej: sygn. I.300.21.82). Dziennik Zarządzeń szefa KMW nr 1 z 22 stycznia 1931
  87. ↑ Pomimo oficjalnego wprowadzenia tej nazwy, co prócz tego zostało przypomniane w środku Dzienniku Zarządzeń szefa KMW nr 13 z 31 sierpnia 1931 (w:) CAW, t. KMW nr 20, s. 92, w zasadzie do 1 września 1939 używano nazwy Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej również skrótu BHMW. Widać to dobitnie na ówczesnych mapach oraz publikacjach nautycznych, na których umieszczano znak wyróżniający wydawcy z napisem BHMW
  88. ↑ CAW, rejestr KMW, sygn. I.300.21.82, s. 14
  89. ↑ Ibidem, s. 14. Uwaga do paragrafu 3
  90. ↑ CAW, t. Dzienniki Zarządzeń szefa KMW nr 21 (dalej: t. KMW nr 21); ukaz personalne szefa KMW nr 2 z 28 lutego 1931
  91. ↑ CAW, t. KMW nr 11, Zarządzenie personalne szefa KMW nr 4 z 3 czerwca 1931; w środku opracowaniu DMW, Kalendarium... podano datę 29 kwietnia 1931, DMW, op. cit., s. 129; jest to jawny błąd, bo jest to termin zakończenia na wskroś por. mar. Karola Zagrodzkigo studiów hydrograficznych; poważny powrót tego oficera do Polski nastąpił 4 maja 1931, CAW, t. KMW nr 19. Rozkaz wewnętrzny szefa KMW nr 8 z 8 maja 1931
  92. ↑ Karol Zagrodzki – urodzony 20 maja 1899, wewnątrz latach 1931-1933 zatrudniony Oddziału Pomiarowego-Hydrograficznego, w środku latach 1934-1939 kierownik ORP Pomorzanin, miesiączkowanie wojny spędził wewnątrz obozie jenieckim. Po zakończeniu II wojny światowej, będąc do wnętrza stopniu kpt. mar., zgłosił się do pełnienia służby wojskowej do wnętrza Marynarce Wojennej. Na podstawie Orzeczenia Komisji Weryfikacyjnej Oficerów pod Oddziale Personalnym WP z 3 sierpnia 1945 uzyskał wysokość kmdr. ppor. w środku Korpusie Oficerów MW RP ze starszeństwem od momentu 1 czerwca 1944. Organizator dodatkowo twórca powojennych struktur służby hydrograficznej PMW. Szef tej służby do wnętrza latach 1945-1953. Od 1953 pełnił funkcję dyrektora PIHM do wnętrza Gdyni. (Na podstawie J. K. Sawicki, op. cit., s. 472)
  93. ↑ CAW, sygn. I.300.21.82, s. 21. poz.35. Oprócz tekstu: Skreślam ORP Pomorzanin z listy okrętów wojennych jest w tym miejscu desygnacja na Dziennik Rozkazów MSWojsk. nr 19, poz. 249 z 14 lutego 1932. A. Banachowicz, Henryk Nitner, Zarys dziejów okrętów hydrograficznych PMW 1918-1993, „Przegląd Morski” 1994, nr 1, s. 67. Autorzy pozornie w tym miejscu podają, że nastąpiło to uprzednio w środku 1931
  94. ↑ CAW, t. Rozkazy dzienne szefa KMW 1932-1933 nr 27 (dalej: t. KMW nr 27), s. 51. Rozkaz szefa KMW nr 49 z 11 czerwca 1932; DMW, op. cit., s. 177. Okręt ten był poniemieckim trałowcem typu FM-Boot, zakupionym na wskroś Polskę do wnętrza 1921 w środku Danii. Po wcieleniu do MW RP nosił nazwę ORP Mewa. Po przebudowie również przystosowaniu go do roli okrętu hydrograficznego nowemu okrętowi nadano nazwę ORP Pomorzanin
  95. ↑ CAW, t. Dzienniki Zarządzeń szefa KMW 1932 nr 26. Zarządzenie personalne szefa KMW nr 7 z 8 lipca 1932
  96. ↑ CAW, t. KMW nr 21. Zarządzenie personalne szefa KMW nr 4 z 3 czerwca 1931
  97. ↑ CAW, t. Dzienniki Zarządzeń szefa KMW 1932 nr 32 (dalej: t. KMW nr 32). Zarządzenie personalne szefa KMW nr 7 z 9 sierpnia 1933
  98. ↑ CAW, t. KMW nr 27, s. 107. Rozkaz powszedni szefa KMW nr 5 z 14 stycznia 1933 Karol Śliwerski odszedł ze służby wojskowej na własną prośbę ze względu na pogarszający się wcięcie jego zdrowia
  99. ↑ CAW, t. KMW nr 32. Zarządzenie personalne Ministra Spraw Wojskowych nr 2 z 2 marca 1933
  100. ↑ CAW, t. KMW nr 27, s. 152. Rozkaz powszedni szefa KMW nr 47 z 12 sierpnia 1933
  101. ↑ CAW, t. KMW nr 32. Zarządzenie personalne szefa KMW nr 7 z 9 sierpnia 1933
  102. ↑ Józef Woźnicki – ur. 17 marca 1893; oficer MW, wychowanek Wydziału Geodezji Politechniki Warszawskiej (1932-1935), pracę dyplomową wykonywał z dziedziny tzw. radiogoniometrii (obecnie radionamierzanie). Opracował wiele opisów oraz instrukcji o sposobach używania plus konserwacji kompasów, sond ultradźwiękowych, logów elektrycznych oraz innych instrumentów nawigacyjnych. Autor mapy radiogoniometrycznej wydanej na wskroś BHMW wewnątrz 1939 o numerze katalogowym 13. Po wojnie zwierzchnik Służby Hydrograficznej Wybrzeża (1945-1947), kierownik Oddziału Morskiego PIHM, przełożony Obserwatorium Morskiego w środku Gdyni, pracobiorca Politechniki Gdańskiej. (Na podstawie J. K. Sawicki, op. cit., s. 468.)
  103. ↑ Jan Wereszczyński, Historia..., s. 60, 61
  104. ↑ Archiwum Instytutu Polskiego plus Muzeum im. gen. Władysława Sikorskiego wewnątrz Londynie (dalej: AIPIM), sygn. MAR. AII.1/7, s. 1. Kwestionariusz kmdr. ppor. Artura Reymana z 24 lipca 1942. Dokument ten jest opisem ewakuacji KMW w środku okresie odkąd 4 do 15 września 1939. Specjalny pociąg, alokowany jeno na rzecz personelu KMW, opuścił Warszawę 5 września 1939, kierując się na wskroś Siedlce oraz Brześć n. Bugiem do Pińska, i potem do miejscowości Brody z zamiarem udania się do Rumunii. Ostatecznie, na rezultat działań niemieckiego lotnictwa, wyjazd personelu KMW zakończyła się wewnątrz miejscowości Deraźne
  105. ↑ C. Szydłowski, „Pomorzanin”. Nasz naczelny ..., s. 26
  106. ↑ CAW, t. KMW nr 4, s. 35. Rozkaz powszedni KMW nr 34 z 21 marca 1925. W rozkazie tym przełożony KMW udzielił pochwały następującym oficerom: K. Śliwerskiemu, A. Reymanowi plus E. Pacewiczowi
  107. ↑ Ibidem, s. 221
  108. ↑ Ibidem, s. 224. Należy w tej okolicy nadmienić, że wspomniane „nowo wydane mapy morskie” ukazywały się zaledwie począwszy od chwili 1927
  109. ↑ Ostatecznie stacja ta powstała tylko w środku 1932 w charakterze tzw. Obserwatorium Magnetyczne umiejscowione wewnątrz niewielkiej odległości od czasu latarni morskiej Hel. Obiekt ten istnieje do współcześnie (ul. Sosnowa w środku Helu) w charakterze Obserwatorium Geofizyczne wewnątrz Helu również jest placówką terenową Instytutu Geofizyki PAN wewnątrz Warszawie
  110. ↑ Kierunki te, określone z morza na ląd, wynosiły: 1. Stacja ratunkowa Hel - świątynia Hel (287°30’); 2. Stacja morska Hel - świątynia Hel (309°36’); 3. Wieża domu kuracyjnego Hel - Dom Boży Hel (339°32’); 4. Maszt sygnałowy Oksywie - świątynia Oksywie (227°01’); 5. Wieża ciśnień Gdynia - znak trygonometryczny Grabowo (263°03’)
  111. ↑ Jan Wereszczyński, Historia..., s. 33
  112. ↑ CAW, t. KMW nr 4, s. 106. Rozkaz codzienny KMW nr 89 z 30 lipca 1925 r. Szef KMW udzielił w środku przed pochwały dowódcy, oficerom również załodze ORP Pomorzanin zbyt wykonanie tej akcji ratowniczej
  113. ↑ CAW, t. KMW nr 4, s. 174. Rozkaz codzienny KMW nr 122 z 24 października 1925. W rozkazie tym urzędnikowi cywilnemu VII st. M. Chłopickiemu zwierzchnik KMW udzielił w środku imieniu służby pochwały
  114. ↑ Arch. MW, rejestr SH, sygn. 2/49/15, s. 41. Władysław Radziszewski, op. cit., s. 29, 33; Czesław Ciesielski, W. Pater, J. Przybylski, op. cit., s. 156; J. Będźmirowski, Powstanie najważniejszych jednostek Marynarki Wojennej wewnątrz latach 1945-1955, (w:) J. Przybylski (red.), Rzeczpospolita Polska Marynarka Wojenna dodatkowo jej obszar na bałtyckim teatrze działań wojennych, Gdynia 1999, s. 240
  115. ↑ Arch. MW, rejestr Arch. MW, sygn. 4101/97/6, s. 5. Etaty jednostek wojskowych wewnątrz latach 1945-1954
  116. ↑ wewnątrz dostępnych publikacjach istnieją różne informacje dotyczące stopnia K. Zagrodzkiego. J. Wereszczyński podaje wysokość kpt. mar wewnątrz opracowaniu Historia polskiej hydrografii morskiej, AMW, Gdynia sygn. 590/MF, s. 6; przeciwnie zaś Wł. Radziszewski podaje wysokość kmdr por. wewnątrz Marynarka Wojenna do wnętrza latach 1945-1949, s. 83. Na podstawie analizy dokumentów zgromadzonych w środku Arch. MW, kartoteka Oddziału Kadr (dalej: OK.), sygn. 1246/56/1, s. 83, Rozkazy personalne dowódcy MW wewnątrz sprawach oficerów, podoficerów zawodowych oraz pracowników cywilnych od momentu 23 lipca 1945 do 24 grudnia 1945, wolno stwierdzić, że K. Zagrodzki wewnątrz momencie tworzenia struktur Oddziału Hydrograficznego posiadał wielkość kmdr ppor. Stopień kmdr por. uzyskał zaledwie na początku 1947
  117. ↑ Arch. MW, rejestr OK, sygn. 1246/56/1, s. 74, 50, 29, Rozkazy personalne dowódcy MW do wnętrza sprawach oficerów, podoficerów zawodowych także pracowników cywilnych od chwili 23.07.1945 do 24.12.1945.
  118. ↑ Arch. MW, kartoteka SH, sygn. 2/49/29, s. 5. poświadczenie K. Zagrodzkiego z 27 września 1945 r. pospołu z pięcioma załącznikami
  119. ↑ Zob. Arch. MW, kartoteka SH, sygn. 2/49/29, s. 23, 24, 40, 42. Wśród nich są wśród innymi pisma w środku sprawie okrętu hydrograficznego: nr H291/46 z 25 czerwca 1946 K. Zagrodzkiego do dowódcy MW; nr 01738 z 24 grudnia 1946 A. Mohuczego do naczelnego dowódcy Wojsk Polskich. Ponadto zgromadzone do wnętrza Arch. MW, kartoteka SH, sygn.2/49/29: rozkazy personalne, oficjalna poczta za MW, pisma kierowane do Ministerstwa Obrony Narodowej i Ministerstwa Żeglugi także Handlu Zagranicznego, na których widnieje miano oznacza to stempel z napisem Wydział Hydrograficzny Sztabu Gł. Mar. Woj. Co więcej, o istnieniu tego wydziału przypadkiem zaświadczać również faktyczny stan rzeczy opracowania godła służby hydrograficznej, też z napisem Wydział Hydrograficzny, które było umieszczane na ówcześnie wydawanych publikacjach nawigacyjnych, arch. BHMW, Znaki konwencjonalne plus skróty stosowane na polskich mapach morskich, tornister nr 11 (zob. załącznik nr 26, ryc. 3).
  120. ↑ Arch. MW, kartoteka Oddziału Organizacyjnego (dalej: OO), sygn. 87/50/2, s. 423. Rozkaz organizacyjny nr 0155/Org. z 28 maja 1947, rozbiór treści tego dokumentu nasuwa dwójka pytania, oba związane z użytą nazwą Oddział Hydrografii. Po pierwsze, z jakiego powodu nie użyto tutaj nazwy Oddział Hydrograficzny, wprowadzonej do wnętrza etacie nr 35/2? Po drugie, z jakiego powodu nie użyto nazwy Wydział Hydrograficzny, o którego istnieniu wewnątrz latach 1946-1947 świadczą liczne oficjalne dokumenty? Udzielenie jednoznacznej odpowiedzi na te pytania poniżej obecnym stanie wiedzy nie jest możliwe. Istotną przeszkodą jest w tej okolicy niekompletność dokumentów z tego okresu. Można przypuszczać, że zagadnienie użycia odmiennej nazwy prawdopodobnie znajdować się rezultatem nieprzykładania na wskroś ówczesnego pisarza (osobę przygotowującą ustalony polecenie do podpisu) większej wagi do nazewnictwa stosowanego wewnątrz dokumentach we wcześniejszych okresach.
  121. ↑ Arch. MW, kartoteka SH, sygn. 35/49/4, s. 114. Zarządzenie MON nr 031/Org z 12 czerwca 1947
  122. ↑ Arch. MW, kartoteka SH, sygn. 35/49/42, s. 101. Pismo nr 02156 szefa BHMW kmdr. por. K. Zagrodzkiego z 4 listopada 1947; Wł. Radziszewski, op. cit., s. 83; J. Wereszczyński, Historia polskiej..., s. 10.
  123. ↑ Arch. MW, kartoteka OO, sygn. 87/50/2, s. 594. Pismo nr 02506 z 25 listopada 1948
  124. ↑ Arch. MW, rejestr OO, sygn. 87/50/2, s. 595. Rozkaz organizacyjny MON nr 04/Org. z 3 stycznia 1949 Składnicę Nawigacyjno-Hydrograficzną MW utworzono 18 marca 1949 na podstawie rozkazu organizacyjnego dowódcy MW nr 01/Org. Pod względem merytorycznym składnica ta podlegała szefowi BHMW
  125. ↑ Arch. MW, kartoteka SH, sygn. 35/49/42, s. 101. Pismo nr 02156 z 4 listopada 1947
  126. ↑ Arch. MW, rejestr OO, sygn. 88/50/1, s. 46
  127. ↑ Arch. MW, rejestr OO, sygn. 207/50/2, s. 574. Rozkaz organizacyjny MON nr 0130/Org. z 6 grudnia 1950
  128. ↑ Arch. MW, rejestr arch. MW, sygn. 4101/97/6, s. 94. Etaty jednostek wojskowych zbyt lata 1945-1954
  129. ↑ Arch. MW, rejestr SH, sygn. 3765/84/1, s. 24, 30, 31, 33. Rozkaz powszedni nr 010 z 7 listopada 1950. Oprócz tego oficera w środku repozytorium siła robocza oficerskiej Szefostwa Hydrografii MW wchodzili: kpt. mar. Jerzy Iwanow, kpt. mar. Zdzisław Śledziński (szef Wydziału III Pomiarowego), kpt. mar. Jan Gosk, ppor. mar. Włodzimierz Szczerbo, ppor. mar. Józef Sobczyk, ppor. mar. Bohdan Rojcewicz, chor. mar. Stanisław Gazda dodatkowo od chwili 1951 kpt. mar. Orest Staniecki.
  130. ↑ L. Grot, T. Konecki, E. Nalepa, Pokojowe losy Wojska Polskiego, Warszawa 1988, s. 58
  131. ↑ Arch. MW, rejestr OO, sygn. 912/55/2, s. 24; rejestr arch. MW, sygn. 4101/97/6, s. 170. Rozkaz organizacyjny MON nr 0010/Org. z 22 stycznia 1953. Dotychczas przyporządkowaną Wydziałowi I Ogólnemu - Wyświetlarnię (etat nr 35/132) przyporządkowano Wydziałowi II Kartograficznemu, prócz tego wewnątrz kancelarii wprowadzono 2 etaty do wnętrza ramach utworzonej hali maszyn
  132. ↑ Arch. MW, kartoteka OO, sygn. 3563/76/7, s. 546. Rozkaz organizacyjny MON nr 056/Org. z 13 listopada 1956
  133. ↑ Arch. MW, kartoteka OO, sygn. 3563/76/8, s. 228. Rozkaz organizacyjny MON nr 047/Org. z 15 czerwca 1957
  134. ↑ A. Stachula, Plany dodatkowo faktyczność obrony wybrzeża Bałtyku (1945-1989), Przegląd Morski 2002, nr 3, s. 24; Cz. Ciesielski, W. Pater, J. Przybylski, op. cit., s. 267
  135. ↑ Arch. MW, rejestr SH, sygn. 3765/84/1, s.130. Rozkaz codzienny szefa Hydrografii MW nr 013/Hydr. z 2 marca 1953
  136. ↑ Arch. MW, rejestr arch. MW, sygn. 4106/98/12/P, s. 12. Inwentarz zespołu świadectwo Szefostwa Hydrografii Sztabu Głównego MW z lat 1945-1968
  137. ↑ Arch. MW, rejestr OO, sygn. 3563/76/15, s. 261. Zarządzenie szefa Sztabu Generalnego WP nr 047/Org. z 4 maja 1959; Arch. MW, rejestr OO, sygn.3563/76/17, s. 65. Rozkaz dowódcy MW nr 027/Org. z 24 czerwca 1959
  138. ↑ Arch. MW, kartoteka OZH, sygn. 3905/90/4, s. 65. Książka rozkazów dziennych JW 5511 od momentu 29.12.1960. do 31.05.1961. Wymieniono w tym miejscu polecenie dowódcy MW nr 056 z 22 sierpnia 1959 o wyznaczeniu na urząd dowódcy JW 5511
  139. ↑ JW 5511, Kronika jednostki. Cz. II, s. 3
  140. ↑ JW 5511, Kronika jednostki. Cz. I, s. 2. Kadrę oficerską jednostki w środku tym czasie tworzyli: kpt. mar. Franciszek Kuchta, por. mar. Bronisław Skotnicki, por. mar Stanisław Małachowski, por. mar. Hieronim Kozłowski, ppor. mar. Czesław Zaciuga, ppor. mar. Kazimierz Tabor
  141. ↑ Arch. MW, kartoteka OO, sygn. 3563/76/19, s. 111. Zarządzenie szefa Sztabu Gen. WP nr 022/Org. z 14 marca 1960
  142. ↑ Arch. MW, kartoteka OZH, sygn. 3905/90/2, s. 91. Rozkaz dowódcy JW 5511 nr 123/JW z 30 czerwca 1960
  143. ↑ Ibidem, s. 85. Rozkaz dowódcy JW 5511 nr 113/JW z 18 czerwca 1960. Ł-1 została przydzielona ppor. mar. Kazimierzowi Żółtkowi, Ł-2 – kpt. mar. Hieronimowi Kozłowskiemu
  144. ↑ Arch. MW, rejestr OO, sygn. 3563/76/17, s. 67. Rozkaz organizacyjny dowódcy MW nr 027/Org. z 24 czerwca 1959 do wnętrza sprawie zmian organizacyjno-etatowych do wnętrza MW. W Składnicy Nawigacyjno-Hydrograficznej, zgodnie z wprowadzonym etatem 35/372 zatrudniono 2 wojskowych oraz 11 kontraktowych, zaś w środku Warsztatach Naprawczych Szefostwa Hydrografii MW, zgodnie z etatem 35/373 – 5 wojskowych
  145. ↑ Arch. MW, rejestr OO, sygn. 3563/76/22, s. 310. Zarządzenie szefa Sztabu Gen. WP nr 061/Org. z 4 sierpnia 1961
  146. ↑ Arch. MW, kartoteka OZH, sygn. 3905/90/6, s. 16. Rozkaz codzienny nr 285/JW opracowany na podstawie rozkazu personalnego dowódcy MW nr 089 z 14 listopada 1961
  147. ↑ Arch. MW, rejestr OO, sygn. 3563/76/26, s. 26. Rozkaz dowódcy MW nr 017/Org. z 6 czerwca 1962
  148. ↑ Arch. MW, rejestr OO, sygn. 3563/76/32, s. 47. Rozkaz dowódcy MW nr 031/Org. z 25 kwietnia 1964. Były to łodzie sondażowe typu 728 w środku wersji M-9
  149. ↑ Arch. MW, rejestr OO, sygn. 3563/76/31, s. 238. Zarządzenie szefa Sztabu Generalnego WP nr 0110/Org. z 7 września 1964; Arch. MW, rejestr OO, sygn. 3563/76/32, s. 135. Rozkaz dowódcy MW nr 072/Org. z 10 listopada 1964
  150. ↑ Arch. MW, kartoteka OO, sygn. 3612/79/3, s. 423. Zarządzenie szefa Sztabu MW nr 059/Org. z 23 września 1967
  151. ↑ według relacji Romana Firleja (wywiad prawdziwy przeprowadzony 7 stycznia 2003), jednego z ówczesnych oficerów OH Kompas, podległość ta była specjalistyczna do niezbędnego minimum: (...) w środku tamtym okresie pies z kulawą nogą z Szefostwa Hydrografii w taki sposób nie inaczej okrętami hydrograficznymi się nie zajmował. Nie było żadnej kontroli z ich strony. O ewentualnych wyjściach wewnątrz mnóstwo decydowali dowódcy okrętów (...) Przyczyna leżała wewnątrz tym, że przewodnictwo Szefostwa wewnątrz tym czasie stanowili obywatele nie związani z okrętami, ludzie, którzy byli po szkołach lądowych, topograficznych (...)
  152. ↑ Arch. MW, rejestr OO, sygn. 3612/79/3, s. 423. Rozkaz dowódcy MW nr 071/Org. z 7 listopada 1967. Zgodnie z tym rozkazem oba okręty miały zostawać rozformowane, zaś ich etaty zlikwidowane; OH Kompas – harówa 35/425, OH Morze Bałtyckie – zajęcie 35/427. Okręty miały utrzymywać się z kolei przekazane do 29 listopada 1967 do OZH
  153. ↑ Arch. MW, kartoteka SH, sygn. 3599/78/14, s. 28. Meldunek nr 2/SB kmdr. C. Spyry do dowódcy MW o wykonaniu rozkazu 071/Org. z 7 listopada 1967. Oba okręty znalazły się wewnątrz Grupie Jednostek Pływających OZH MW
  154. ↑ Arch. MW, kartoteka Sekretariatu DMW, sygn. 3968/91/36 s. 21. Rozkaz szefa Sztabu MW nr PF 6/DMW z 31 stycznia 1968
  155. ↑ Ibidem, s. 123. Rozkaz szefa Sztabu MW nr PF 27/DMW z 14 czerwca 1968 r.
  156. ↑ Arch. MW, rejestr SH, sygn. 3768/85/29, s. 9, 10. Są w tym miejscu dwójka dokumenty - poświadczenie K. Zagrodzkiego z 3 grudnia 1945 do dowódcy MW w środku sprawie wysłania zawiadomień do 20 służb hydrograficznych dodatkowo dokument dowódcy MW nr 0239 z 3 grudnia 1945 polecające rozesłanie zawiadomień o rozpoczęciu działalności Oddziału Hydrograficznego Sztabu Głównego Mar. Woj. podpisane na wskroś kontradm. Mikołaja Abramowa
  157. ↑ Cz. Ciesielski, W. Pater, J. Przybylski, op. cit., s. 134, 138
  158. ↑ na podstawie pisma nr 02424 z 18 grudnia 1946 do A. Mohuczego od czasu szefa II Oddziału Szt. Gen. WP płk. Komara do wnętrza sprawie niewywiązywania się prawidłowo z obowiązków ochrony również obsługi środków znakowania żeglugi morskiej. (w:) Arch. MW, rejestr SH, sygn. 2/49/29, s. 44
  159. ↑ K. Frontczak, Powstanie plus ewolucja Polskiej Marynarki Wojennej wewnątrz latach 1945-1947, Zapiski Historyczne 1972, z.1, s. 81, 82; Wł. Radziszewski, op. cit., s. 84. (zob. podrozdział 2.5)
  160. ↑ Arch. MW, rejestr SH, sygn. 2/49/29, s. 23, 24. Pismo nr H.291/46 z 25 czerwca 1946
  161. ↑ Arch. MW, kartoteka SH, sygn. 2/49/29, s. 40, 42. Pismo nr 0684 z 27 czerwca 1946; dokument nr 5886 z 11 października 1946; poświadczenie nr 01738 z 24 grudnia 1946
  162. ↑ Arch. MW, kartoteka SH, sygn. 35/49/42, s. 4. Wcześniej były: poświadczenie nr 0431 z 15 lipca 1946, dokument nr 11/45 z 6 listopada 1946; dokument nr 0719 z 20 grudnia 1946
  163. ↑ Arch. MW, rejestr OO, sygn. 87/50/2, s. 40. Rozkaz nr 54 z 21 czerwca 1947, wewnątrz punkcie 3.: (...) ORP Żuraw dyspozycyjnie przydzielam do Biura Hydrograficznego Mar. Woj. z bezpośrednim przyporządkowaniem Szefowi Biura Hydrograficznego.
  164. ↑ Ibidem, s. 40. Rozkaz nr 022/Org. z 5 sierpnia 1948 r. „Dowódca ORP Żuraw przeniesie ORP Żuraw z dotychczasowego etatu wewnątrz ramach Flotylli S.O.N.- u na oddzielny praca Nr 35/110 – Okrętu Hydrograficznego Mar. Woj.” (zob. podrozdział 2.3)
  165. ↑ R. Techman, op. cit., s. 27. Jako organ administracji morskiej Główny Urząd Morski przemianowano wewnątrz 1948 na Gdański Urząd Morski, który stanowił w takim przypadku tzw. II organ instancji cywilnej administracji morskiej. Organami I instancji wcześniejszy kapitanaty portów również powołana 23 sierpnia 1945 Delegatura Gdańskiego Urzędu Morskiego wewnątrz Szczecinie. Dopiero na podstawie rozporządzenia ministra żeglugi z 1 stycznia 1948 powołano Gdański oraz Szczeciński Urząd Morski.
  166. ↑ J. Wereszczyński, Historia polskiej hydrografii, Biblioteka Naukowa AMW, sygn. MF/590, s. 2
  167. ↑ w środku instrukcji tej jest przemówienie wśród innymi o przekazaniu administracji cywilnej uprawnień do zarządzania całością spraw związanych z akwenami portów handlowych, wewnątrz tym dodatkowo utrzymaniem infrastruktury nawigacyjnej dodatkowo realizacji pomiarów hydrograficznych do wnętrza ich granicach; jednakowoż po upływie kilku lat zaszła pokup jej nowelizacji, w środku związku z tym, wewnątrz Monitorze Polskim nr 109 z dnia 28 listopada 1955 ukazał się niepodobny rozdział kompetencji, przedstawiony w środku formie zarządzenia ministrów żeglugi także obrony narodowej podpisanego na wskroś K. Rokossowskiego (MON) plus wz. S. Bukowskiego (MŻ); rozkaz to obowiązywało aż do 1990
  168. ↑ Arch. MW, kartoteka OO, sygn. 88/50/1, s. 46. Zakres działalności służby hydrograficznej MW
  169. ↑ CAW, sygn. I.300.21.82, s. 21. poz. 35, nadto tekstu: Skreślam ORP Pomorzanin z listy okrętów wojennych jest w tym miejscu wyznaczenie na Dziennik Rozkazów MSWojsk. nr 19, poz. 249 z 14 lutego 1932, A. Banachowicz, Henryk Nitner, Zarys dziejów okrętów hydrograficznych PMW 1918-1993, Przegląd Morski 1994, nr 1, s. 67, autorzy pochopnie w tym miejscu podają, że nastąpiło to wprzódy do wnętrza 1931

Wykorzystano również:

  1. Praca zbiorowa poniżej redakcją dr. Jana K. Sawickiego. "Kadry Morskie Rzeczypospolitej. Tom II. Lechistan Marynarka Wojenna. Część I. Korpus oficerów 1918-1947." Zespół autorski: st. kust. dypl. dr Maria Babnis, kmdr Julian Czerwiński, Małgorzata Czerwińska, inż. Alfons Jankowski, dr Jan K. Sawicki. Wyższa Szkoła Morska. Gdynia 1996. ISBN 83-86703-50-4