Wśród licznych zadań wypełnianych wskroś polską służbę hydrograficzną wewnątrz okresie od momentu 1920 do 1939, na domiar tego działań związanych z nawigacyjno-hydrograficznym zabezpieczeniem działań MW wcześniejszy przedsięwzięcia prowadzone na problem gospodarki morskiej naszego państwa. Ważny był podobnie współpraca do wnętrza niektórych pracach naukowo-badawczych realizowanych wskroś BHMW sam czyli we współpracy z polskimi instytucjami naukowymi. Podstawową tego przyczyną był fakt, że byli oni wobec tego - w środku latach 1920-1922 jedynymi specjalistami w środku naszym kraju wyposażonymi do wnętrza narzędzia plus reprezentującymi umiejętny stopień wiedzy dodatkowo doświadczenia hydrograficznego. W kolejnych latach do wymienionych przyczyn doszło też to, że za sprawą reorganizacji służby hydrograficznej wewnątrz latach 1923-1924, BHMW stało się instytucją centralną odpowiedzialną zbyt całość spraw związanych z bezpieczeństwem żeglugi na polskich obszarach morskich. Dzięki umiejętnie prowadzonej polityce kadrowej wewnątrz zakresie szkoleń personelu, BHMW było wiodącym polskim ośrodkiem wiedzy o morzu. Realizowało wiele rodzajów prac, wobec tego z trudem jednoznacznie stwierdzić, że dotychczasowy one wykonywane zaledwie na potrzeby gospodarki morskiej czy nauki, gdyż po pewnym czasie wielokrotnie okazywało się, że służyły też sprawom Marynarki Wojennej. Oczywistym przykładem jest tu współpraca ORP Pomorzanin do wnętrza pracach związanych z budową portu do wnętrza Gdyni.
Pierwsze prace hydrograficzne wykonywane wskroś załogę ORP Pomorzanin na problem gospodarki morskiej ówczesny prowadzone w środku maju plus wobec skraj września 1920 wewnątrz okolicy Kanału Depke. Związane ówczesny z wytyczeniem oraz kontrolą toru wodnego do portu w środku Pucku. Prace te polegały na określeniu miejsc do bagrowania, oraz następnie, po wykonaniu prac pogłębiarskich - na sprawdzeniu poprawności ich wykonania. Kolejne działania prowadzono wewnątrz 1921. Były one związane z budową portu wewnątrz Gdyni. Polegały na określeniu grubości warstw torfu do wnętrza miejscach przyszłych basenów portowych[105] i na wyznaczeniu miejsca na wbicie pierwszego pala na lądzie, z którego z kolei wykonano ostrogę wysuniętą do wnętrza morze.
W wyniku reorganizacji służby hydrograficznej MW przeprowadzonej w środku latach 1923-1924, BHMW stało się reprezentantem państwowej służby hydrograficznej. Ze względu na powyższe, konieczne stało się referencja współpracy z innymi krajowymi instytucjami także organizacjami, których obszary zainteresowania dotyczyły przynajmniej poniekąd spraw morza dodatkowo polskiego odcinka wybrzeża morskiego. Współpraca ta zawierzyć miała na wzajemnej wymianie posiadanych informacji, pomocy w środku organizacji prac badawczych plus szkoleniu personelu. Wśród tych instytucji znalazły się pośród innymi Wojskowy Instytut Geograficzny (WIG), Państwowy Instytut Meteorologiczny, Urząd Miar oraz Wag, urzędy marynarki handlowej, ośrodki naukowe realizujące prace z zakresu geofizyki, ichtiologii plus biologii morza. Pierwsze kroki wewnątrz tym kierunku zostały postawione uprzednio do wnętrza 1923, oraz pierwszym dowodem tej współpracy była sukurs Wojskowego Instytutu Geograficznego wewnątrz szkoleniu mierniczym oficerów Marynarki Wojennej, którzy w środku następnych latach wykonywali wiele prac na sprawa reprezentowanego na wskroś siebie rodzaju wojsk również gospodarki narodowej. Były to pośród innymi prace związane z „pomiarem warstwiczym Oksywskiej Kępy”[106] wykonane do wnętrza marcu 1925. Kolejnym przykładem, będącym równolegle dowodem uznania wskroś przedstawicieli polskiej nauki dotychczasowych osiągnięć BHMW, było zaproszenie szefa BHMW do składu polskiej delegacji biorącej wkład do wnętrza obradach Międzynarodowej Konferencji Geodezyjno-Astronomicznej wewnątrz Helsinkach (Helsingfors) do wnętrza lecie 1924. Delegacja Polski udała się wewnątrz wyjazd drogą morską, płynąc na pokładzie kanonierki ORP Komendant Piłsudski wobec dowództwem kmdr. ppor. Włodzimierza Steyera. Podczas tej wyprawy kpt. mar. J. Kłossowski, jak sekretarz delegacji, proch prawdopodobieństwo zapoznania członków delegacji z najnowszymi dokonaniami BHMW, planami prac również problemami naukowymi związanymi z hydrografią morską. Jednym z nich była rzecz wykonania pomiarów magnetycznych. Jak wspomina J. Kłossowski[107], kwestię tę przedstawił jednemu z członków polskiej delegacji – prof. M. Kamieńskiemu, zapytując go, „(...) lub nie zechciałby zarezerwować się tą sprawą. Po krótkim namyśle profesor udzielił przychylnej odpowiedzi”. Uzyskawszy stosowną zgodę szefa KMW na ślubowanie do prac prof. M. Kamieńskiego, wprzódy do wnętrza sierpniu 1924 rozpoczęto wykonywanie pomiarów do wnętrza rejonie Helu. W trakcie tych prac wyznaczono „reper wskazujący południk magnetyczny. Wyniki pomiarów zostały opublikowane wewnątrz Wiadomościach Żeglarskich również odnotowane na świeżo wydanych mapach morskich”[108]. Uzyskane wyniki uprzedni na tyle obiecujące na rzecz polskiej nauki, że postanowiono w tej chwili pobudować na samym cyplu helskim stację pomiarową zmian składowych pola magnetycznego Ziemi[109].
Prace wykonane wewnątrz 1924 stanowiły podbudowę do przedsięwzięć realizowanych w środku 1925. Ten osobiście zbiór wykonał kolejne pomiary, które miały na celu ustalenie kierunków magnetycznych (azymutów astronomicznych) na rzecz sprawdzenia okrętowych kompasów magnetycznych. Kierunki takie zostały wyznaczone na Helu, wewnątrz Gdyni dodatkowo na cyplu oksywskim[110]. Dodatkowo, do wnętrza rejonie cypla oksywskiego, wyznaczono miejsca do wybudowania znaków dodatkowych, które zamierzano przedstawiać na rzecz ułatwienia polskim okrętom określania wielkości dewiacji magnetycznej. W ramach prac, kierowanych na wskroś prof. M. Kamieńskiego wykonano ponadto pomiary magnetyczne wewnątrz rejonie Zatoki Puckiej. W rezultacie stwierdzono niedostatek większych anomalii deklinacji magnetycznej do wnętrza tym akwenie. Dla epoki 1925,0 (1 lipca 1925) przyjęto jej wartość[111] określoną na +4°8’.
Wspólnie z toruńskim Instytutem Bałtyckim, kierowanym na wskroś dr Józefa Borowika, w środku latach 1929-1930 zespół ORP Pomorzanin, poza tym normalnych prac programowych realizowała na sprawa wymienionego instytutu pomiary hydrometeorologiczne w środku akwenie Zatoki Gdańskiej. Prace te polegały na określaniu do wnętrza kilkudziesięciu punktach pomiarowych, w środku regularnych odstępach czasu takich elementów jako gorączka wody, tendencja wiatru także prądu. Rezultaty tych pomiarów zostały ogłoszone wskroś dyrektora J. Borowika, wewnątrz jednym z periodyków Instytutu Bałtyckiego.
Załoga ORP Pomorzanin (tym samym plus BHMW) wniosła również znaczący współpraca do wnętrza wzrost wiedzy na rzecz zasobów rybnych wód Bałtyku, w poprzek osobisty współpraca dodatkowo sukurs do wnętrza pracach związanych z tzw. miareczkowaniem ryb. Zainteresowanymi instytucjami były: rzeczony wyżej Instytut Bałtycki w środku Toruniu również Urząd Rybacki wewnątrz Gdyni. W pierwszej wyprawie (w celu miareczkowania ryb) na ORP Pomorzanin brali współpraca wśród innymi: prof. dr Michał Siedlecki w charakterze wysłannik Polski do wnętrza Bałtyckiej Komisji Rybołówstwa Morskiego, dr J. Borowik także przedstawiciele Urzędu Rybackiego do wnętrza Gdyni.
W 1925 miały obszar dwójka fakty związane z udziałem pracowników służby hydrograficznej MW, które do tej pory nie zostały odnotowane wskroś historyków. Są to wydarzenia być może bilon oraz wynikające nieco z przypadkowej obecności pracowników tej służby, mimo to ze względu na styl epizodów warte są odnotowania. Obydwa wydarzenia związane są z akcją ratowania życia ludzkiego na morzu. Pierwsze nastąpiło 24 lipca 1925 na wodach Zatoki Gdańskiej; w takim przypadku zespół ORP Pomorzanin uczestniczyła w środku akcji ratowniczej załogi motorówki Żeglugi Bałtyckiej Kmicic[112]. Drugie nastąpiło 3 października 1925 dodatkowo polegało na udzieleniu pomocy również uratowaniu trzech tonących z łodzi żaglowej Najade w ciągu silnego wiatru na wskroś pracownika BHMW M. Chłopickiego dodatkowo załogę kutra parowego Gdańsk[113].